«Το σκηνικό: Καλοκαιρινό δροσερό βραδάκι (προ καύσωνα) κάπου στο κέντρο (πολύ κέντρο) της πόλης. Ένα Jelly πολλοί καλεσμένοι και μία συζήτηση που προέκυψε όπως όφειλε. Από μόνη της. Παρέα με Mojito καφέδες, συντροφιά με πολύ γέλιο και διάθεση για καινούριες περιπέτειες. Μια κουβέντα για pet projects, για non profit, projects χωρίς business plan αλλά με πολύ κέφι. Internet γιατί έτσι γουστάρουμε…»

Κάπως έτσι (ακριβώς έτσι), ξεκινάει το Post του Jelly που περιγράφει το Event που θα φιλοξενήσουμε την Παρασκευή 17.9 και εκτιμώ ότι είναι ό,τι πιο ειλικρινές, ευχάριστο και κοντινό σε δελτίο τύπου κείμενο έχω διαβάσει τους τελευταίους (πολλούς) μήνες. Κατά πάσα πιθανότητα επειδή ακριβώς δεν είναι δελτίο τύπου. Είναι πρόσκληση για φίλους. Αλήθεια. Το Jelly το γνωρίζω (και μάλλον και εσείς) αρκετούς μήνες όπως γνωρίζω και τα παιδιά που το διοργανώνουν. Το Jelly Talks το πρωτογνώρισα πέρυσι που είχε «συναντήσει» την OgilvyOne και μου έδωσε την ευκαιρία να συναντήσω και εγώ μερικά πολύ ενδιαφέροντα πρόσωπα. Κυρίως όμως μου έδωσε την ευκαιρία να επιβεβαιώσω (για πολλοστή φορά) ότι όσο πιο ανεπίσημες είναι οι συζητήσεις τόσο πιο πολύ κέφι και πιο πολλές ιδέες μπορούν να περιλαμβάνουν.
 
Έτσι, εκείνη τη βραδιά στο κέντρο της πόλης, δεν χρειάστηκε πολλή κουβέντα για να καταλάβουμε όλοι ότι λίγο τρέξιμο θέλει και… θα γίνει. Και έγινε.

Τι  θα κάνουμε; Θα μιλήσουμε για non profit internet. Για Internet που μας εμπνέει. Για το Internet που λατρέψαμε και θελήσαμε να γίνουμε μέρος του πολύ πριν έρθουν τα μεγάλα budgets και τα μεγαλεπήβολα business plans. Για το Internet που είναι απόλαυση χωρίς να το βλέπεις να γίνεται (να «σηκώνεται» όπως συνηθίζουμε να λέμε) χωρίς να περιμένεις να σου δώσει κάτι – εκτός από την ίδια την απόλαυση του να δεις «ζωντανό».  Τόσο απλά.
Και είμαστε πολύ χαρούμενοι που θα φέρουμε κοντά τόσο πολλούς Internet-άδες απαλλαγμένους από τίτλους και αυστηρές εταιρικές παρουσιάσεις.

Ποιοι θα είμαστε; Καλή ερώτηση. Όλοι όσοι χωράμε σε ένα μεγάλο meeting room και όλοι όσοι θα παρακολουθούν από το live stream. Για την ακρίβεια όλοι όσοι σκεφτήκαμε ότι έχουν πολλά να πούνε και ήταν εφικτό να έρθουν λόγω του περιορισμένου χώρου. Η λίστα των καλεσμένων ακολουθεί και πραγματικά είναι από τις λίγες φορές που νιώθω πολύ άβολα που δεν έχω στη διάθεσή μου ένα meeting room τεραστίων διαστάσεων για να καλέσουμε όλους όσους θα έπρεπε και θα θέλαμε.

Ψέματα λέω. Δεν είναι από τις λίγες φορές. Είναι η πρώτη φορά…